روش کود دهی نقشی اساسی در کارآیی مصرف کود و عملکرد دارد. کارآیی مصرف آب نیز تحت تأثیر عملکرد و مقدار آب مصرفی است. با مصرف بهینه کود، می‌توان در کنار افزایش کارآیی مصرف کود، عملکرد و کارآیی مصرف آب را بالا برد. کودهای شیمیایی در کشور عمدتاً به روش پخش سطحی مصرف می‌گردد. به این دلیل کارآیی مصرف کود، عملکرد و کارآیی مصرف آب پایین است. کود - آبیاری، که عبارت از مصرف کود با آب آبیاری در طی دوره رشد گیاه است، نقشی مهم در افزایش کارآیی مصرف این دو نهاده دارد. هدف از این پژوهش، بررسی اثر کود- آبیاری بر کارآیی مصرف کود و آب در ذرت علوفه ای بود. آزمایش به روش کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با ۱۰ تیمار و ۳ تکرار به اجرا در آمد. فاکتور اصلی در ۲ روش کوددهی: کود - آبیاری و پخش سطحی و فاکتور فرعی در ۵ سطح کودی: شاهد، ۲۵%، ۵۰%، ۷۵% و ۱۰۰% توصیه کودی بود. ترکیب کودی توصیه شده به صورت : ۴۰۰ کیلوگرم اوره، ۴۰۰ کیلوگرم کلرور پتاسیم، ۱۵۰ کیلوگرم فسفات دی آمونیوم، ۵۰ کیلوگرم سولفات آهن، ۶۵ کیلوگرم سولفات روی، ۲۰ کیلوگرم سولفات مس و ۱۵ کیلوگرم اسید بوریک در هکتار بود. در تمامی تیمارها به جز تیمارهای شاهد، کل کودهای موجود در ترکیب توصیه کودی، بر اساس سطح کودی، مورد مصرف قرار گرفتند. در روش کود - آبیاری، کودهای ازت و پتاسیم در ۸ نوبت با فاصله ۱۰ روز و کودهای دارای عناصر کم مصرف در ۴ نوبت با فاصله ۲۰ روز از راه آبیاری بارانی مصرف گردید. در روش پخش سطحی، کودهای اوره و کلرور پتاسیم در ۲ نوبت (ابتدا و بین دوره رشد) و بقیه کودها درهنگام کاشت مصرف گردید. در هر دو روش کوددهی، آبیاری بارانی با فواصل ۴ روز انجام گرفت و مقدار آب مصرفی در هر دور آبیاری در طی دوره رشد ذرت یکسان بود. نتایج نشان داد که عملکرد، ماده خشک و کارآیی مصرف آب در روش کود - آبیاری، در تمامی تیمارهای مصرف کود، بیشتر از تیمارهای همسان در روش پخش سطحی است. این افزایش در تیمارهای ۵۰%، ۷۵% و ۱۰۰% توصیه کودی در سطح ۵% معنی‌دار گردید. کارآیی مصرف کود نیز تحت تأثیر روش کوددهی و مقدار مصرف کود قرار گرفت. لیکن اثر متقابلی بین این دو عامل وجود نداشت. در هر روش، با افزایش مقدار کود مصرفی، کارآیی مصرف کود کاهش یافت. لیکن این کاهش در سطح ۵% معنی‌دار نبود. در روش پخش سطحی، بخش قابل توجهی از کودهای مصرفی در سطح خاک باقی مانده و به عمق ناحیه ریشه راه نمی‌یابد. در روش کود - آبیاری، عناصر غذایی به صورت نوبتی و محلول در اختیار گیاه قرار می‌گیرد و امکان جذب آنها بیشتر می شود. بنابر این با افزایش قابلیت دسترسی عناصر غذایی در طی دوره رشد، کارآیی مصرف کود، عملکرد و در نتیجه کارآیی مصرف آب بیشتر می گردد.

روش آبیاری قطره‌ای سالیان دراز در فرانسه و در کشورهای دیگر برای آبیاری در گلخانه‌ها مورد استفاده بوده است. در ایران این روش در دهه پنجاه ابداع شد و سطوح بزرگی با این روش آبیاری شدند ولی با مرور زمان مزایا و معایب این روش مشخص شد. هزینه‌های زیاد و تکنیک‌های نسبتا پیشرفته این روش و نمکها و مواد جامد معلق در آبهای ایران از معایب آبیاری قطره‌ای بوده و باعث شده که کشاورزان کمتر از این روش آبیاری استفاده کنند ولی این دلیل نیست که روش آبیاری قطره‌ای را مطرود بدانیم و در پی رفع معایب آن باشیم.
تشکیلات آبیاری قطره‌ای

منبع آبی ، موتورپمپ ، سیکلون ، فیلترشن ، تانک کود ، مرکز کنترل ، فیلترتوری ، لوله اصلی ، لوله آبرسانی ، لوله‌های جانبی یا لوله‌های فرعی ، قطره چکان.
طرز کار شبکه آبیاری قطره‌ای

آب توسط پمپ از منبع آب به داخل شبکه پمپ شده و ضمن عبور از سیکلون ، شن و مواد خارجی خیلی درشت آن ته نشین می‌شود. در فیلتر بقیه مواد جامد معلق در آب گرفته می‌شود. بخشی از آب وارد تانک کود شده با حل مقداری کود در آب این محلول از انتهای دیگر تانک خارج و مجددا وارد جریان اصلی آب می‌گردد. آب پس از عبور از فیلترتوری وارد لوله‌های توزیع کننده شده و مرکز کنترل این مجموعه را هماهنگ می‌کند. در حال حاضر این روش آبیاری برای محصولات گران قیمت اقتصادی بوده و گیاهان گلخانه‌ای و کلیه گیاهانی که کشت آن زیر پلاستیک صرفه اقتصادی داشته باشد امکان پذیر است. ولی برای غلات ، حبوبات ، گیاهان علوفه‌ای و سایر محصولاتی که قیمت آن پائین است صرف نمی‌کند.
انتخاب قطره چکان

انتخاب قطره چکان مهمترین کاری است که در یک شبکه آبیاری قطره‌ای باید انجام گیرد. انتخاب صحیح باعث می‌شود که هزینه‌های نگهداری به مقدار زیاد کاهش می‌یابد و زیانهای ناشی از مسدود شدن مجرا (هزینه تعویض قطره چکان ، آبیاری نشدن بوته‌هایی که قطره چکان آن بند آمده و در نتیجه کاهش محصول) در بر خواهد داشت.
انواع قطره چکانها

ساده‌ترین قطره چکان لوله‌ای است که در طول آن بفواصل مختلف روزنه‌های بسیار ریزی ایجاد شده و آب از این روزنه‌ها خارج می‌شود.
قطره چکان دکمه‌ای

این قطره چکانها کوچک بوده و دارای دهانه کوچکی به قطر کمتر از یک میلیمتر هستند. با سوراخ کردن لوله‌های آبرسانی فرعی این قطره چکانها در آن سوراخها قرار می‌گیرند. آب از دهانه وروی داخل قطره چکان شده و پس از طی بدنه از دهانه خروجی آن به سطح خاک می‌چکد. از مزایای این قطره چکان ارزانی قیمت آن و سرعت نصب و ساده بودن کار با آنهاست.
قطره چکان با مجرای طولانی

این نوع قطره چکان در مسیر لوله فرعی قرار گرفته و آب از دهانه ورودی وارد قطره چکان شده و پس از طی مسیر مارپیچ طولانی از دهانه خروجی خارج می‌گردد. عیب عمده این قطره چکان احتمال مسدود شدن مسیر در اثر رسوبات نمکی و یا ذرات جامد معلق در آب می‌باشد. این قطره چکان قابل تعمیر نبوده و در اثر انسداد مجرا باید با آب اسید شسته و یا تعویض شود.
قطره چکان صفحه‌ای

‌این قطره چکان از چند صفحه منطبق بر هم تشکیل شده بطوریکه هر صفحه دارای دیواره عرضی عمودی بر صفحات است. آب در مسیر خود ‌این دیواره‌های عرضی را دور زده و از سوراخ انتهایی به صورت قطره خارج می‌شود. مجموعه این صفحات روی هم قرار گرفته و به قطره چکان شکل صندوقی کوچکی می‌دهد.
قطره چکان چند دهانه‌ای

برای آبیاری درختان در باغهای میوه اجبارا از قطره چکانهایی که با فشار زیادتر و با چند دهانه خروجی آب را به پای درخت برسانند استفاده می‌شود. به هر یک از دهانه‌ها لوله باریکی وصل شده و آب را تا فاصله چند متری منتقل می‌نماید. بدین ترتیب با یک یا دو قطره چکان می‌توان نسبت به آبیاری یک درخت اقدام نمود. تعداد این خروجی‌ها از ۵-۱ متغیر است.
تجمع نمک در آبیار ی قطره‌ای

آب آبیاری دارای مقداری نمک محلول است که ممکن است موجب مسدود شدن مجرای قطره چکانها شود. بعضی وقتها هم این نمکها همراه آب آبیاری وارد منطقه ریشه‌ها شده و زیان فراوانی به گیاه وارد می‌سازد. برای شست و شوی این نمکها به دو روش عمل می‌کنند:

در زمستان از آب رودخانه‌ها و یا جریانهای سطحی حاصله از بارندگی یا آبهای اضافی موجود در منطقه برای شست و شوی نمکهای فوق استفاده می‌شود.

هر دو سال یکبار زمینهای آبیاری قطره‌ای را با روش کرتی کشت و آبیاری می‌کنند